Category: ԱՅԼ


Мировой кризис повлиял практически на все государства мира: ущерб понесли все сферы мировой экономики. Некоторые позитивные изменения, наблюдаемые за последнее время дают основания полагать, что кризис закончился, однако факты показывают, что этот кризис носит системный характер и не может быть устранен, если не совершить изменений в системе.

Принятые меры, по своему характеру, скорее имели цель смягчить последствия кризиса, без ликвидации причин, его породивших. В первую очередь кризис является результатом неэффективной финансово-экономической системы США, а другие страны пострадали, так как были прочно связаны с США финансовыми нитями. Если вспомнить кризисы XX века, то станет ясно, что они были волнообразными. За каждым спадом следует подъем, а за подъемом – новый спад.

Великая депрессия, начавшаяся в США в 1929 г. была преодолена во время второй мировой войны: резкое увеличение военных заказов, позволило выйти из войны увеличив свою мощность. США часто оказываются в кризисных ситуациях и это обусловлено тем, что созданный в 1913 году центральный банк страны (Федеральная резервная система (ФРС) является полностью независимой структурой и неподотчетной государству относительно своей деятельности.

Производя неконтролируемый выпуск доллара в большом количестве, банк эту сумму предоставлял правительству под определенный процент. И поскольку доллар к тому же является основной мировой валютой, от неконтролируемого выпуска доллара напрямую пострадали все страны участники. Темпы роста мирового валового продукта не успевали за ростом доллара, что вызвало девальвацию доллара (инфляцию) и рост цен. Ситуация не была шоковой до тех пор, пока Соединенные Штаты обеспечивали свою валюту золотом. Однако, в 1976 г. перейдя к системе плавающих валютных курсов, и отказавшись обеспечивать доллар золотом, был устранен основной фактор, сдерживающий девальвацию доллара, и с того момента, основная валюта в мире не обеспечена ничем.

В течение десятилетий ФРС предоставляла населению различные кредиты (ипотека, потребительские) в неограниченном количестве, что регулярно приводило к тому, что значительная часть населения, имея задолженность и потеряв работу, лишалась всего, что было приобретено в рамках предыдущих займов.

Введение новой валюты – Евро – в 1999 году, стало непосредственным результатом ненадежности доллара. Это обстоятельство несколько смягчило зависимость стран от США. Сейчас Соединенные Штаты, используя тяжелую ситуацию, в которой оказалась Греция, начали наступление по отношению к евро, чей курс упал. Однако, скорее всего, усилиями Германии и Франции удастся избежать дальнейшего спада и выйти из кризиса.

Золото также рассматривается как фактор для избежания кризиса. Если в конце 2008 г. одна троянская унция золота стоила $ 750, то по данным на 2010 г. цена колеблется в пределах $ 1225 (в соответствии с графиком золота, рост скорее всего будет продолжаться). Другими словами, на пике кризиса увеличился спрос на золото, что привело к увеличению ее цены.  Поэтому логично, что пока цена на золото имеет тенденцию к росту, кризис не может считаться завершенным. Цены на серебро, платину на другие металлы также возросли.

Кажущееся восстановление было встречной волной, последовавшей за волной кризисного спада, за  которым последует новый спад.

С одной стороны, военно-промышленный комплекс США требует новых войн и новых военных заказов, с другой стороны, развязывание войны еще более увеличит государственный долг США, приводя к непропорциональному развитию других сфер экономики. Очевидно, что система, в которой господствует военно-промышленный комплекс, и которая постоянно нуждается в войне, не может быть эффективной и существовать долго.

Создание новых рабочих мест, сокращение безработицы и решение других проблем посредством войн заводит в тупик, и в итоге создается ситуация, когда в яму попадает тот, кто сам ее вырыл. Нынешние действия США в направлении урегулирования финансового сектора (новые долларовые ассигнования в экономике) схожи с попыткой вылечить пациента, нуждающегося в хирургическом вмешательстве, посредством косметической операции, что еще более усложняет ситуацию.

Каковы возможные пути преодоления кризиса?

— В  условиях существования в мире большого числа «горячих точек», в качестве варианта выхода из кризиса, Соединенные Штаты могут рассматривать развязывание локальной или даже мировой войны, что позволит осуществить системные изменения, создать новые финансовые модели, в результате чего возникнут новые центры власти.

— Другой версией преодоления кризиса может быть создание мультивалютной финансовой системы, в которой будут пропорционально задействованы юань, евро, рубль и другие региональные валюты, и исключено доминирование одной валюты над другими. Это позволит странам диверсифицировать финансовую политику, и действовать более гибко, избегая шоковых ситуаций.

— В настоящее время созданная во многих странах мира фиктивная сфера экономической деятельности (различные спекуляции ценными бумагами, безграничный рост сектора услуг по сравнению с реальным производством) рано или поздно приводит к аналогичным кризисам. Так что увеличение производственных мощностей, строгий контроль над финансовыми и кредитными системамы и внедрение в экономику более эффективных современных технологий, внесет существенный вклад в преодоление кризиса. Реальная сила каждого государства должна быть основана на создании материальных благ, а не на производстве банкнот.

— Для выхода из кризиса было бы полезным, если Армения за короткий промежуток времени существенно уменьшит долларовые резервы, примет многовалютную корзину сбережений, выделив место для евро, швейцарского франка, рубля, йены, юаня и золота. Это позволит избежать ущерба от коллапсовых ситуаций, в которых окажется доллар в самом ближайшем будущем, и не подвергать опасности нестабильную экономическую сбалансированность.

— В конце концов, этот кризис стал также кризисом человеческих отношений, государственной практики и убеждений. Безответственное отношение к окружающему миру, безжалостная эксплуатация природных ресурсов в течение десятилетий, причинение значительного ущерба экосистеме и создание других «благ» цивилизации, привели к ситуации, в которой человек, забыв о духовных ценностях, стал просто потребителем. А постоянная погоня за материальными благами, не может быть провозглашена сверхцелью.

Будущее действительно может быть ясным и безоблачным, если государства будут делать ставку на неисчерпаемые источники энергии (ветер, вода, солнце, атом), не нарушая баланса на планете, и без ущерба для нее, если будут созданы справедливые финансовые инфраструктуры, где каждой стране будет выделено должное место.

Акоп Варданян

http://ankakh.com/ru/2010/06/42618/

Copyright © 2010 — ankakh.com. All Rights Reserved.

Реклама

Համաշխարհային ճգնաժամը մեծ հարված հասցրեց աշխարհի գրեթե բոլոր պետություններին. վնաս կրեցին համաշխարհային տնտեսության բոլոր ոլորտները: Վերջին շրջանում նկատվող որոշ դրական փոփոխությունները կարող են հիմք տալ ենթադրելու, թե ճգնաժամն արդեն ավարտվել է, սակայն առկա փաստերը վկայում են, որ այս ճգնաժամը համակարգային է և չի կարող վերանալ, եթե չկատարվեն համակարգային փոփոխություններ:

Իրականացվող միջոցառումներն իրենց բնույթով ավելի շուտ նպատակ ունեն մեղմել ճգնաժամի հետևանքները` առանց վերացնելու ճգնաժամ ծնող պատճառները: Ճգնաժամը նախ և առաջ ԱՄՆ-ի ֆինանսատնտեսական ոչ արդյունավետ համակարգի արդյունք է, իսկ մյուս երկրները տուժեցին, քանի որ ֆինանսական թելերով ամուր շաղկապված էին ԱՄՆ-ին: Եթե դիտարկենք XX դարում տեղի ունեցած ճգնաժամերը, ապա պարզ կդառնա, որ դրանք ընթացել են ալիքաձև: Յուրաքանչյուր անկման հաջորդում է վերելք, իսկ  վերելքին` նոր անկում:

1929 թ. սկսված մեծ դեպրեսիան ԱՄՆ-ում հաղթահարվեց այն ժամանակ, երբ սկսվեց Երկրորդ աշխարհամարտը. ռազմական պատվերների կտրուկ ավելացումը հնարավորություն տվեց ավելի հզորացած դուրս գալու պատերազմից: ԱՄՆ-ի հաճախակի ճգնաժամների մեջ հայտնվելու հանգամանքը պայմանավորված է նրանով, որ 1913 թ. հիմնադրված երկրի կենտրոնական բանկը (Դաշնային պահուստային համակարգ (ԴՊՀ)) լիովին անկախ կառույց է և հաշվետու չէ պետությանն իր գործունեության համար:

Իրականացնելով դոլարի անվերահսկելի ու մեծաքանակ արտադրություն` բանկն այդ գումարը որոշակի տոկոսադրույքով տրամադրում է կառավարությանը: Եվ քանի որ դոլարը նաև համաշխարհային հիմնական արժույթն է, դոլարի քանակի անկառավարելի աճը ուղղակիորեն հարվածում է բոլոր մասնակից երկրներին: Աշխարհի համախառն արտադրանքն իր աճի տեմպերով չի հասնում դոլարի ավելացման տեմպերին` առաջացնելով դոլարի արժեզրկում (ինֆլյացիա) և ապրանքների գների աճ: Իրավիճակը ցնցումային չէր, քանի դեռ ԱՄՆ-ն ոսկով ապահովում էր իր արժույթի գինը: Սակայն 1976 թ. լողացող փոխարժեքների համակարգին անցում կատարելով և հրաժարվելով դոլարի ոսկով ապահովումից` վերացավ դոլարի արժեզրկումը խոչընդոտող հիմնական զսպաշապիկը, և այդ պահից աշխարհի հիմնական արժույթը ոչնչով ապահովված չէ:

Տասնամյակների ընթացքում ԴՊՀ-ն նաև նպաստել է բնակչությանը տարատեսակ վարկերի (հիպոթեկային, սպառողական) անսահմանափակ տրամադրմանը, ինչը պարբերաբար հանգեցրել է նրան, որ բնակչության զգալի մասը, հայտնվելով պարտքերի մեջ և  կորցնելով աշխատանքը, զրկվել է այն ամենից, ինչ ձեռք է բերել նախկինում վարկերի միջոցով:

Դոլարի անհուսալիության ուղղակի հետևանք էր 1999 թ. նոր արժույթի` Եվրոյի ստեղծումը: Այս հանգամանքը որոշակիորեն մեղմեց երկրների կախվածությունը  դոլարից: Այժմ ԱՄՆ-ն, օգտագործելով Հունաստանի ծանր վիճակի խաղաքարտը, հարձակում է սկսել եվրոյի նկատմամբ, որի փոխարժեքը անկում է ունեցել: Սակայն, ամենայն հավանականությամբ, ԵՄ հիմնասյուների` Գերմանիայի և Ֆրանսիայի ջանքերով կհաջողվի խուսափել հետագա անկումից և դուրս գալ ճգնաժամից: Ոսկին նույնպես դիտարկվում է որպես ճգնաժամից  խուսափելու փորձված տարբերակ: Եթե 2008 թ. վերջերին ոսկու մեկ տրոյական ունցիան արժեր շուրջ 750$, 2010 թ. մայիսի տվյալներով` ոսկու գինը տատանվում է 1225 $-ի սահմաններում (ըստ ոսկու գրաֆիկի` աճը հավանաբար կշարունակվի): Այսինքն` ճգնաժամի թեժ շրջանում փախուստը արժույթներից մեծացրել է ոսկու պահանջարկը` հանգեցնելով դրա գնի բարձրացմանը: Ուստի տրամաբանական է, որ քանի դեռ ոսկու գինը աճի միտում ունի, ճգնաժամը ավարտված համարել չի կարելի: Արծաթի, պլատինի և մյուս մետաղների գները նույնպես աճել են:

Ներկայիս թվացյալ առողջացումը ճգնաժամի  անկման ալիքին հաջորդած հակաալիք էր, որին պետք է հաջորդի նոր անկում:

Մի կողմից` ԱՄՆ ռազմարդյունաբերական համալիրը պահանջում է նոր պատերազմներ և նոր ռազմական պատվերներ, մյուս կողմից` այդ պատերազմների սանձազերծումը ավելի է մեծացնում ԱՄՆ պետական պարտքի բեռը` առաջացնելով տնտեսության մյուս ոլորտների անհամաչափ զարգացում: Պարզ է, որ ռազմարդյունաբերական համալիրի գերակայությամբ գործող և անընդհատ պատերազմելու կարիք ունեցող համակարգը չի կարող արդյունավետ լինել և երկար գոյատևել: Պատերազմների միջոցով նոր աշխատատեղերի ստեղծումը, գործազրկության մակարդակի նվազեցումը և այլ խնդիրների լուծումը փակուղային է և ի վերջո ստեղծելու է մի վիճակ, երբ «փոս փորողն ընկնելու է իր փորած փոսը»: ԱՄՆ-ի ներկայիս քայլերը ֆինանսական ոլորտի կարգավորման ուղղությամբ (նորանոր քանակի դոլարային հատկացումներ տնտեսության մեջ) նման են վիրաբուժական միջամտության կարիք ունեցող հիվանդին կոսմետիկ վիրահատությամբ բուժելու փորձերի, ինչն ավելի է բարդացնում իրավիճակը:

Ի՞նչ հնարավոր  տարբերակներ կան  ճգնաժամից դուրս գալու  համար

— Աշխարհում բազմաթիվ թեժ կետերի առկայության պայմաններում, որպես ճգնաժամից դուրս գալու տարբերակ, ԱՄՆ-ն կարող է դիտարկել լոկալ և նույնիսկ համաշխարհային պատերազմի սանձազերծումը, ինչը հնարավորություն կտա իրականացնելու համակարգային փոփոխություններ, ստեղծելու նոր ֆինանսատնտեսական մոդել, որի արդյունքում կառաջանան ուժային նոր կենտրոններ:

— Ճգնաժամը հաղթահարելու մյուս տարբերակը կարող է լինել բազմարժութային ֆինանսական համակարգի ստեղծումը` յուանի, եվրոյի, ռուբլու և այլ ռեգիոնալ արժույթների հավասարաչափ ընդգրկմամբ` բացառելով որևէ արժույթի գերայությունը աշխարհում: Դա պետություններին հնարավորություն կտա դիվերսիֆիկացնելու ֆինանսական քաղաքականությունը և ավելի ճկուն գործելու պայմաններ ստեղծելու` զգալիորեն խուսափելով ցնցումային իրավիճակներից:

— Ներկայումս աշխարհի շատ երկրներում ստեղծված տնտեսական գործունեության  ֆիկտիվ ոլորտը (զանազան արժեթղթերի սպեկուլյացիա, բանկային տարբեր գործառույթներ, ծառայությունների սեկտորի անհամամասնական զարգացում իրական արտադրության հետ համեմատած) վաղ թե ուշ հանգեցնում է նմանատիպ ճգնաժամերի. ուստի արտադրական հնարավորությունների մեծացումը, ֆինանսա-կրեդիտային համակարգի խիստ վերահսկողությունը  և ավելի արդյունավետ նորագույն տեխնոլոգիաների ներդրումը  տնտեսության մեջ էապես կնպաստեն ճգնաժամի հաղթահարմանը: Յուրաքանչյուր պետության իրական հզորությունը պետք է հիմնված լինի  նյութական  բարիքներ ստեղծելու, ոչ թե թղթադրամներ արտադրելու վրա:

— Ճգնաժամից  դուրս գալու համար նպաստավոր կլինի, եթե Հայաստանը կարճ ժամանակամիջոցում էապես կրճատի դոլարային պահուստները, որդեգրի բազմաարժութային խնայողությունների զամբյուղ` տեղ հատկացնելով Եվրոյին, շվեյցարական ֆրանկին, ռուբլուն, յենին, յուանին և ոսկուն: Սա հնարավորություն կտա վնասներ չկրելու շատ մոտ ապագայում դոլարին սպառնացող կոլապսային իրավիճակներից և չվտանգելու փխրուն տնտեսական հավասարակշռությունը:

— Ի վերջո, այս ճգնաժամը նաև մարդկային հարաբերությունների, պետությունների գործելակերպի  և համոզմունքների ճգնաժամ է: Անպատասխանատու վերաբերմունքը երկիր մոլորակի նկատմամբ, տասնամյակներ շարունակ օգտակար հանածոների անխնա շահագործումը, շրջակայքը աղտոտելով երկրի էկոհամակարգին էական վնասներ հասցնելը և քաղաքակրթության այլ «բարիքներ» ստեղծել են մի իրավիճակ, երբ մարդը վերածվել է ապրանքներ սպառող էակի` մոռանալով հոգևոր պահանջմունքների մասին: Շարունակ նյութական բարիքների ետևից «վազելը» չի կարող գերնպատակ հռչակվել:

Ապագան կարող է իսկապես պայծառ և ապահով լինել, եթե պետությունները շեշտը դնեն անսպառ էներգատեսակների (քամի, ջուր, արև, ատոմ) վրա` չխախտելով մոլորակի հավասարակշռությունը, եթե ստեղծվեն արդարացի ֆինանսատնտեսական ենթակառուցվածքներ` յուրաքանչյուր երկրի հատկացնելով իրեն հասանելիք տեղը:

Հակոբ Վարդանյան

http://ankakh.com/2010/06/42618/

Copyright © 2010 — ankakh.com. All Rights Reserved.

На первый взгляд два взаимосвязанных и кажущихся естественными явления – мода и желание похудеть, имеют несколько нюансов и таят в себе немало опасностей.

Группа дизайнеров пытается напрямую или косвенно навязать всем свой вкус, исходящий из их неестественных наклонностей. Мужчин, ищущих будущих матерей своим детям, должно быть удивляют женщины, демонтрирующие на подиумах моду – бледные, с безжизненным взглядом, лишенные вторичных женских половых признаков. Однако, многие представительницы прекрасного пола бессознательно принимают эти стереотипы, считая что это именно то, что нужно, а главное – “продвинуто и модно”.

А почему представительницы женского пола, демонстрирующие моду должны выглядеть так неестественно? Ведь при правильном женском гормональном фоне, такое неествственное и несоразмерное строение тела практически невозможно.

  • Дизайнеры подсознательно проявляют свои сексуальные наклонности, выбирая моделей с неженственной структурой тела, максимально приближенной к строению тела мальчиков подростков.
  • Неестественное строение тела моделей – представительниц женского пола, создает большие трудности для успешного выполнения репродуктивной функции. А их крестообразная походка на подиуме и движения бедер скорее напоминают походку девушек легкого поведения.

Другая сторона вопроса заключается в том, что эти модели как правило придерживаются мучительных диет, и употребляют определенные наркотические вещества для сохранения своего внешнего вида. В некоторых случаях диеты для похудения вызывают чувство отвращения к еде и приводят к крайне опасному состоянию, в медицине известному как анорексия, которое может стать причной смерти.

У многих представительниц женского пола вид моделей вызывает комплекс неполноценности и очень опасное желание как можно плотнее приблизиться по внешнему виду к передвигающимся по “высоким” подиумам и диктующим вкус существам.

Для того, чтобы соответствовать этому виду, начинается порочный период, сопровождающийся физическими и психологическими мучениями, разочарованиями и лишениями.

Наиболее опасно, когда еще не сфирмировавшиеся девочки подростки начинают недоедать – с перспективой заработать бесплодие.

Однако каждый должен помнить, что любые навязываемые извне стандарты, например – 90/60/90, лишены смысла, поскольку каждый организм развивается по своей присущей только ему генетической программе, и красота каждого человека заключена в его неповторимости, этот “заводской штамп” иррационален и противоестественен. Это похоже на то, если бы всех принудили иметь один и тот же цвет глаз. Разве это действительно необходимо?

Очевидно, что репродуктивная функция женщин не совместима с истощенным организмом. Диеты для похудения резко сокращают поступление в организм определенных незаменимых веществ, вызывая серьезные проблемы, поскольку

1. Недостаточность жиров и витаминов, необходимых для производства основных и очень необходимых женских гормонов – эстрогенов – вызывает нарушение естественного процесса производства этих гормонов, что становится причиной болезненных явлений,

2. Для успешного протекания беременности необходим крепкий организм, поскольку “один превращается в два”, и возникает необходимость в большом количестве питательных веществ для формирования и нормального развития этого “второго” организма.

Если до беременности, организм женщины недостаточно крепок, возникает серьезное препятствие, поскольку организм человека всегда стремится избегать неблагоприятных состояний, или состояний, при которых он окажется под нагрузкой. Как следствие – или организм женщины сам освободится от ребенка во избежание истощения, или беременность будет с большими трудностями протекать до конца, но при этом организму женщины будет нанесен серьезный вред.

Несомненно, и то и другое нежелательно. Можно сформулировать следующим образом – “каждая явно вырисовывающаяся кость обратно пропорциональна способности женщины родить здорового ребенка”. Значит, для избежания этих и других проблем не стоит бессмысленно мучать собственный организм диетами.

Многие спросят – а что делать полным или склонным к полноте людям?

Если полнота человека обусловлена генетической предрасположенностью, то никакие диеты не помогут, в лучшем случае, ситуацию можно только подправить. А полнота, причиной которой стали переедание и недостаточные физически нагрузки, имеет одно решение – сбалансированное питание, а накопившуюся энергию нужно тратить на физические упражнения.

Тем не менее, определение полноты относительно и очень субъективно.

“На вкус и цвет товарища нет” – эта фраза никак не относится к желанию определенной группы людей навязать другим свои представления о моде. Любое явление должно быть рациональным, то есть, можно с уверенностью сказать, что модной является та одежда, которая подходит данным погодным условиям, соответствует поводу и физическим особенностям конкретного человека. Все остальные случаи являются вмешательством в проявление свободной воли.

Таким образом, навязывание неестественного женского образа посредством моды и диет неприемлемо для любой нации, которая хочет иметь высокие показатели репродуктивности – особенно это касается малочисленных наций, таких как армянская.

Акоп Варданян

http://ankakh.com/ru/2010/05/37356/

Copyright © 2010 — ankakh.com. All Rights Reserved.


Առաջին հայացքից բնական և անհրաժեշտ համարվող երկու շաղկապված երևույթները` նորաձևությունը և նիհարելու ցանկությունը, որոշ կարևոր նրբություններ և թաքնված վտանգներ ունեն:

Մի խումբ դիզայներներ իրենց անբնական հակումներից բխող ճաշակը ձգտում են պարտադրել բոլորին` ուղղակի և անուղղակի ճանապարհներով: Իր ապագա երեխաների համար համապատասխան մայր փնտրող տղամարդկանց պիտի որ զարմացնեն պոդիումի վրա քայլող գունատ և կանացի, երկրորդային սեռական հատկանիշներից զուրկ, անկենդան հայացքով նորաձևություն ցուցադրողները: Գեղեցիկ սեռի շատ ներկայացուցիչներ անգիտակցաբար ընդունում են այդ կարծրատիպերը` համարելով, որ դա հենց այն է, ինչ պետք է և կարևորը` «առաջադեմ է ու նորաձև»:

Իսկ ինչու՞ նորաձևություն ցուցադրող իգական սեռի ներկայացուցիչները պետք է ունենան այդ միանգամայն անբնական տեսքը: Չէ՞ որ կանացի նորմալ հորմոնալ ֆոնի առկայության պարագայում ուղղակի անհնար է նման ոչ բնական, անհամապատասխան կառուցվածքը:

  • Դիզայներներն իրենց սեռական հակումները ենթագիտակցորեն արտահայտում են հնարավորինս ոչ իգական կառուցվածք ունեցող մոդելներ ընտրելով՝ նրանց առավելագույնս նմանեցնելով դեռահաս տղաների ֆիզիկական կառուցվածքին:
  • Մոդելների՝ իգական սեռի ներկայացուցիչներին ոչ բնորոշ կառուցվածքը  և անտեղի  վտիտ վիճակը մեծ դժվարություններ է ստեղծում վերարտադրողական գործառույթների   բարեհաջող իրականացման համար: Նրանց    խաչաձև քայլքը և մասշտաբային ազդրախաղը   պոդիումում ավելի բնորոշ է իգական սեռի ոչ          պարկեշտ վարքագծի տեր     ներկայացուցիչներին:

Հարցի մյուս կողմն այն է, որ այդ մոդելները հիմնականում շատ տանջալից դիետաներ են պահում և որոշ թմրանյութեր օգտագործում  իրենց այդ տեսքը ստանալու համար: Որոշ դեպքերում նիհարեցնող դիետաները առաջացնում են սննդի նկատմամբ զզվանքի զգացողություն և բժշկությանը հայտնի ծայրահեղ վտանգավոր վիճակ՝ անորեքսիա, որը մահվան պատճառ է դառնում:

Մոդելներին տեսնող գեղեցիկ սեռի շատ ներկայացուցիչների մեջ առաջանում է թերարժեքության բարդույթ և միանգամայն վնասակար գործընթաց՝  հնարավորինս նմանվելու «բարձր» պոդիումներում տեղաշարժվող և ճաշակ թելադրող էակներին:

Այդ տեսքին համապատասխանելու համար սկսվում է մի արատավոր շրջան` ֆիզիկական և հոգեկան տանջանքներով, հիասթափություններով ու զրկանքներով:

Առավել վտանգավոր է, երբ դեռ չձևավորված դեռահաս աղջիկներն են զբաղվում թերսնմամբ`ապագայի համար «վաստակելով» անպտղության հեռանկարը:

Սակայն յուրաքանչյուրը պետք է հիշի, որ դրսից արհեստականորեն հրամցվող  յուրաքանչյուր չափորոշիչ, օրինակ` 90/60/90-ը, անիմաստ է, քանի որ յուրաքանչյուր էակի հատկանիշները ձևավորվում են նրա գենետիկ ծրագրին համապատասխան, և յուրաքանչյուրը գեղեցիկ է հենց իր յուրահատկության շնորհիվ, իսկ այդ «գործարանային շտամպը» իռացիոնալ է և հակաբնական: Սա նման է այն բանին, որ բոլորին ստիպեն ունենալ աչքերի նույն գույնը: Մի՞թե դա իրոք անհրաժեշտ է:

Այն, որ կանանց վերարդադրողական  գործառույթն անհամատեղելի է հյուծված և թերսնված օրգանիզմի հետ, ակնհայտ է: Նիհարեցնող դիետաները խիստ կրճատում են որոշ անփոխարինելի նյութերի՝ ճարպերի և վիտամինների մուտքը օրգանիզմ` առաջացնելով լուրջ խնդիրներ, քանի որ.

1.     Կանացի հիմնական և խիստ կարևոր հորմոնների՝ էստրոգենների արտադրության համար անհրաժեշտ  այդ ճարպերի և վիտամինների անբավարարությունն առաջացնում է հորմոնների արտադրության բնական գործընթացի խախտում` ստեղծելով հիվանդագին երևույթներ,

2.   Հղիության բարեհաջող ընթացքի համար անհրաժեշտ է ամուր օրգանիզմ, քանի որ «մեկը երկուս է դառնում»` առաջանելով սննդատու նյութերի մեծ պահանջ` այդ «երկրորդին» ձևավորելու և նորմալ զարգացնելու համար:

Եթե մինչև հղիությունը կնոջ օրգանիզմը բավարար ամրություն  չունի, առաջանում է լուրջ խնդիր, քանի որ օրգանիզմը միշտ ձգտում է անբարենպաստ և ծախսատար վիճակների մեջ չհայտնվել: Հետևանքը` ճակատագրական երկընտրանք. կա՛մ հյուծումից խուսափելու համար կնոջ օրգանիզմը ինքնուրույն պիտի ազատվի երեխայից, կա՛մ կնոջ օրգանիզմին լուրջ վնասներ հասցնելու ճանապարհով հղիությունը մեծ դժվարությամբ պիտի հասնի վերջնակետին:

Անշուշտ, թե՛ մեկը, թե՛ մյուսը խիստ անցանկալի է: Կարելի է ձևակերպել այսպես. «Կնոջ յուրաքանչյուր ակնհայտ երևացող ոսկոր հակադարձ համեմատական է առողջ երեխա ունենալու հավանականությանը»: Ուրեմն այս և այլ խնդիրների առջև չկանգնելու համար  չարժե սեփական օրգանիզմը անտեղի տանջել որևէ նիհարեցնող դիետայով:

Շատերը կհարցնեն` իսկ եթե գեր ենք կամ գիրանում ենք, այդ դեպքում ի՞նչ անել:

Գենետիկ նախատրամադրվածությունից բխող գիրացման դեպքում ոչ մի դիետա չի փրկի, առավելագույնը` կմեղմացնի վիճակը: Իսկ շատակերության և անբավարար ֆիզիկական ակտիվության առաջացրած գիրության դեպքում լուծումը մեկն է` սնվել հավասարակշռված և ավելորդ էներգիան վատնել ֆիզիկական ծանրաբեռնվածության միջոցով:

Այդուահանդերձ, գեր կամ ոչ գեր սահմանումը հարաբերական է և շատ սուբյեկտիվ:

«Ճաշակին ընկեր չկա»  դարձվածքն անհամատեղելի է որևէ խմբի կողմից  իր պատկերացրած «նորաձևություն» կոչվածը ուրիշների վզին փաթաթելու ցանկության հետ: Ցանկացած երևույթ պետք է հնարավորինս ռացիոնալ լինի, այսինքն  կարելի է վստահ ասել, որ նորաձև է այն, ինչն առավելագույնս է համապատասխանում տվյալ եղանակային պայմաններին, առիթին և անձի ֆիզիկական կառուցվածքի առանձնահատկություններին: Մյուս բոլոր դեպքերը միջամտություն են ազատ կամքի արտահայտմանը:

Այսպիսով, նորաձևության և դիետաների միջոցով անբնական կանացի տեսք հրամցնելու հանգամանքը անընդունելի է ցանկացած ազգի համար, որն ուզում է ունենալ նորմալ վերարտադրողականություն. սա  առավել մեծ չափով վերաբերվում է հայերի նման փոքրաքանակ ազգերին:

Հակոբ Վարդանյան

http://ankakh.com/2010/05/37356/

Copyright © 2010 — ankakh.com. All Rights Reserved.

Ի՞նչու է անցանկալի և վտանգավոր այսպես կոչված «սեքսուալ հեղափոխության» և դրա ծնունդ սանձարձակության տարածման գործընթացը, և ի՞նչ նպատակներ ունի այդ գործընթացի տարածումը:

Ընդհանրապես ցանկացած հեղափոխություն դեմ է բնությանը, քանի որ  բնության մեջ ամեն ինչ զարգանում է հստակ փուլերով: Օրինակ` մարդը ծնվում է, անցնում պատանեկություն, դեռահասություն, երիտասարդություն, ծերություն բնական շղթայով: Իսկ հեղափոխությունը կարելի է համեմատել նրա հետ, որ «առողջ երեխան» միանգամից վերածվում է «հիվանդ ծերունու»՝ խաթարելով զարգացման բնական սցենարը:

Այսօր արդեն լայն թափ է ստացել «սեքսուալ հեղափոխության» քարոզչությունը` մատուցվելով որպես քաղաքակրթության ամենակարևոր արժեքներից մեկը: Փորձ է արվում մարդուն վերածել կենդանական բնազդներով շարժվող էակի` լրիվ անտեսելով մարդու հոգևոր աշխարհը, նրա իսկական կոչումը: Ի՞նչ է թաքնված դրա տակ, և ի՞նչու է այն վտանգավոր տարբեր ազգերի ապագայի համար:

Փաստն այն է, որ ազգերին կարելի է հաղթել միայն հաղթելով նրանց երիտասարդությանը՝ բարոյազրկելու և այլասերելու ճանապարհով: Բոլոր նախկին կայսրությունները՝ Բաբելոն, Ասորեստան, Հռոմ, Բյուզանդիա, Պարսկաստան, կործանվել են հիմնականում մեկ պատճառով. այնտեղ ծայրաստիճան անկում են ապրել կարևոր ու հիմնարար բարոյական արժեքներ:

Այստեղից հետևում է, որ այլասերելով կարելի է կործանել թե’ ազգը, թե’ նրա պետությունը: Ուրեմն այդ հեղափոխությունը կանխարգելելն առաջնակարգ նշանակություն ունի ազգային անվտանգության համար:

Եվ ընդհանրապես կարիք չկա ինչ-որ բանի դոգմատիկորեն դեմ կամ կողմ լինել. պետք է միայն փորձել իմանալ փաստերն ու ճշմարտությունը:

Փորձեմ ավելի հանգամանալից անդրադառնալ մարդու հիմնական բնազդներից մեկին՝ սեռական բնազդին, հարցի ամենատարբեր ասպեկտների վերուծությամբ:

Ի՞նչ նշանակություն ունի նորմալ սեռական հարաբերությունները մարդու առողջության համար:

Հայտնի է, որ սեռական ակտը խիստ էներգատար գործողություն է (մեկ ակտի ժամանակ ծախսվում է այնքան էներգիա, որքան 15 րոպե ակտիվ վազքի ժամանակ): Սեռական ակտը կապված է սննդարար նյութերի ծախսի հետ. մասնավորապես խոսքը վերաբերում է տղամարդուն, ով ամեն անգամ կորցնում է որոշակի քանակով սերմնահեղուկ: Այդ հեղուկի քիմիական բաղադրության մեջ մտնում են հարյուրավոր նյութեր: Դրա արտադրության համար օրգանիզմը օգտագործում է սպիտակուցներ, ճարպեր, ֆերմենտներ, վիտամիններ, հանքային նյութեր:

Հայտնի է, որ մեկ ակտից հետո առաջացած սերմը բավական է 150 միլիոն կին բեղմնավորելու համար: Տվյալ պարագայում օրգանիզմը կարելի է համեմատել պահեստի հետ, որտեղից տեղի է ունենում «ապրանքի» արտահոսք:

Ինչ խոսք, նորմալ և չափավոր սեռական հարաբերությունները օգտակար են օրգանիզմի համար, քանի որ օրգանիզմը ունակ է լրացնելու այդ կորուստը` առանց վնասների: Իսկ «սեքսուալ հեղափոխության» ծնունդ տվող հաճախակի և սանձարձակ հարաբերությունները որոշակի վնաս են հասցնում մարդու օրգանիզմին, քանի որ  օրգանիզմում առկա սննդարար նյութերը անսպառ չեն և շատերի մոտ նույնիսկ որոշ կարևոր նյութերի քրոնիկ անբավարարություն կա:

Այսպիսով, եթե օրգանիզմը ստիպված է լինում իր ֆիզիկական հնարավորությունների սահմաններից շատ սերմ արտադրել, սերմի արտադրության համար ստիպված վերցնում է այլ օրգանների նորմալ աշխատանքի համար նախատեսված նյութերը, իսկ դրա արդյունքը լինում է այն, որ մյուս օրգան-համակարգերն իրենց բնականոն կենսագործունեության համար անհրաժեշտ նյութերը բավարար չեն ստանում, ինչը խախտում է նրանց ֆունկցիան: Ի հայտ են գալիս տարբեր հոգեֆիզիկական խնդիրներ՝ խիստ հոգնածություն, ընկճվածություն,  ուղեղի աշխատանքի խաթարում (ուղեղը օգտագործում է  ամբողջ օրգանիզմի ծախսած էներգիայի 25 տոկոսը), ագրեսիվ պահվածք, որը նույնպես կապված է նյարդերի աշխատանքի համար անհրաժեշտ նյութերի պակասի հետ: Եթե թվարկվածին գումարենք, որ մարդկանց մեծ մասը շատ հաճախ սնվում է անկանոն, անբավար սննդատու նյութեր ստանալով, վնասը կրկնապատկվում է:

Շատ հաճախ անկանոն և պատահական սեռական հարաբերությունների «պարգև» են դառնում տարբեր սեռավարակներ, քանի որ «ամեն տեղ, յուրաքանչյուրի հետ և ինչքան ուզես» սկզբունքով առաջնորդվելու դեպքում դժվար է այլ «բարիքներ» ակնկալելը: Օրինակ` Ռուսաստանում 1991 թվականից հետո տեղի ունեցած «հաջող» «սեռական հեղափոխության» արդյունքում, ըստ պաշտոնական տվյալների, տարեկան կատարվում է շուրջ 2 միլիոն հղիության արհեստական ընդհատում, որի մեկ տասներորդ մասը` մինչև 18 տարեկան աղջիների մոտ, ինչը շատ հաճախ հանգեցնում է անպտղության (չգրանցված հղիության ընդհատումների թիվը ավելի մեծ է):

Իսկ ԱՄՆ-ում ամեն 13 վայրկյանը մեկ 11-19 տարեկան մեկ դեռահաս ձեռք է բերում որևէ սեռավարակ:

Այսպիսով, զուտ ֆիզիոլոգիական առումով սեռական չափից շատ, անկանոն վարքը վնասակար է օրգանիզմի համար:

Ի՞նչ են սեռական հարաբերությունները կնոջ և տղամարդու համար` գենետիկական տեսանկյունից:

Գաղտնիք չէ,  որ մարդն իր շարունակականությունը ապահովում է սեռական ճանապարհով: Երեխան ձևավորվում է կնոջ ձվաբջջի և տղամարդու սերմնաբջջի միավորումից  և 9 ամիս զարգանալով կնոջ օրգանիզմում, վերածվում է երեխայի: Երեխայի գենոտիպը, այսինքն` արտաքին տեսքը, հասակը, քաշը, բնավորության առանձնահատկությունները, մտավոր ընդունակությունները, հիվանդությունների նկատմամբ նախատրամադրվածությունը, ձևավորվում է կնոջ և տղամարդու 23-ական զույգ քրոմոսոմների միավորումից` ապագա երեխային փոխանցելով 2 ծնողների գենետիկ կոդերը: Գենոտիպի ազդեցությունը ապագա երեխայի վրա 80% է, իսկ նրա հատկանիշների մնացած 20 տոկոսը ձևավորվում է ֆենոտիպով, այսինքն` արտաքին միջավայրի ազդեցությամբ (սննունդ, կլիմա, դաստիարակություն):

Կախված այն հանգամանքից, թե ծնողներից որ մեկի գեներն են  դոմինանտ` գերակա,  երեխան ձեռք է բերում տվյալ ծնողին ավելի բնորոշ արտաքին և ներքին հատկություններ:

Պատկերավոր ասած, երեխան ունի իր ծնողների ու բոլոր նախորդ սերունդների ժառանգական հատկանիշների ամբողջությունը, ինչը պահպանվում է նրա ԴՆԹ-ի մեջ:

Շատ ժողովուրդների մեջ ժառանգականությունը փոխանցվում է տղամարդու միջոցով:

Այնուամենայնիվ, այդ հարաբերություններում հատուկ կարևորություն է ձեռք բերում կինը: Ինչու՞:

Հայտնի է, որ մինչև առաջին ակտը կնոջ սեռական համակարգը պաշտպանված է հատուկ գոյացությամբ՝ կուսաթաղանթով, ինչն արգելում է այլ նյութերի ներթափանցումը կնոջ օրգանիզմ: Այդ թաղանթը խախտվում է ընդամենը մեկ անգամ և բնական ճանապարհով և այլևս չի վերականգնվում: Իսկ ի՞նչու բնության մեջ նման «հարմարություն» ունի միայն կինը:

Քանի որ մարդը մյուս կենդանի արարածներից տարբերվում է բանականությամբ (մտածելու, վերլուծելու և հատուկ էմոցիաներ ապրելու հատկություն), սեռական հարաբերությունները վերածվում են ոչ միայն սերունդ շարունակելու, այլև այդ սերունդներին ծնողների որոշակի հատկանիշների փոխանցման միջոցի: Այդ հատկանիշների փոխանցման որոշակիությունն էլ ապահովվում է կուսաթաղանթի առկայության միջոցով:

Այստեղ գլխավորն այն է, որ կնոջ կյանքում առաջին տղամարդը, որը խախտում է կուսաթաղանթի պաշտպանությունը, դառնում է նրա հաջորդ բոլոր երեխաների իսկական հայրը: Այսինքն` առաջին տղամարդը իր գենետիկ նյութի միջոցով կնոջ օրգանիզմում կատարում է որոշ էներգետիկ-կառուցվածքային փոփոխություններ` այնտեղ թողնելով իր ընդհանուր հատկանիշների ամբողջությունը, որով էլ պայմանավովում են ապագա երեխաների շատ հատկանիշներ:

Այս երևույթը հայտնի է «տելեգոնիա» (tele-hեռավոր goni-ծնունդ) անունով, որն առաջին անգամ գիտականորեն ուսումնասիրել է Չարլզ Դարվինի ընկեր Լորդ Մորտոնը 19-րդ դարի կեսերին: Նա որոշել էր զտարյուն անգլիական էգ ձիուն խաչասերել արու զեբրի հետ՝ հուսալով ավելի լավացնել հաջորդ սերնդի հատկությունները:Սակայն սերունդ այդպես էլ չստացվեց և նա նորից այդ էգ ձիուն խաչասերեց այս անգամ արդեն արու ձիու հետ և ստացված քուռակի վրա երևացին զեբրին բնորոշ զոլեր:

(«Տելեգոնիա» երևույթը մանրամասն նկարագրվում է Սորբոնի համալսարանի պրոֆեսոր Ֆելիքս  Լեդանտեկի  «Индивид, эволюция, наследственность и неодарвинисты» գրքի 24-րդ գլխում):

1960-ական թթ. ԽՍՀՄ ժամանեցին աֆրիկյան երկրների բազմաթիվ երիտասարդներ` երիտասարդական փառատոններին մասնակցելու համար, և նրանց հեռանալուց շատ անց ծնվում էին սևամորթ երեխաներ, թեև նրանց մայրերը հավաստիացնում էին, որ իրենց երեխան սպիտակամորթ հորից է:

Մինչև 1960-ական թթ. կատարված բազմաթիվ փորձերի արդյունքում երևույթը հաստատվեց բոլոր կենդանիների և նաև մարդու մոտ:

Սրա վրա է հիմնված ցեղական զտարյուն կենդանիների բուծումը: Ավելի պատկերավոր ասած, սերմը կարել է համեմատել լազերային ճառագայթի հետ, իսկ կնոջ օրգանիզմը` ձայնասկավառակի, որի վրա այդ լազերային ճառագայթով գրվում է սերմի տիրոջ մասին ողջ տեղեկատվությունը: Այդ առաջին տեղեկատվությունն էլ մյուս բոլոր գրվածներից ամենակայունն ու ուժեղն է և պահպանվում է մինչև կնոջ կյանքի վերջը: Իսկ կնոջ մյուս զուգընկերներից ծնված երեխաները շատ հատկանիշներով նման են լինում կնոջ առաջին տղամարդուն: Եվ շատ հաճախ մարդիկ զարմանում են` տեսնելով, որ իրենց երեխաները գրեթե նման չեն նրանց թվացյալ հայրերին:

Այսպիսով, մինչև ամուսնությունը կնոջ կուսաթաղանթի պահպանումը ոչ թե ինչ որ  հետամնացության, նահապետականության արդյունք է, այլ կոնկրետ գենետիկ անհրաժեշտություն: Ցանկացած ազգի պահպանման կամ կործանման բանալին գտնվում է կնոջ ձեռքում: Կնոջ առողջության և պարկեշտության պահպանումը ռազմավարական զենք է պետության համար:

Դժվար է հետամնաց անվանել շատ ժողովուրդների նախնիներին, ովքեր գիտեին և պահում էին նման կարևոր ճշմարտությունը. այս երևույթը չհարգող կանանց հետ ոչ ոք չի ամուսնացել, և նրանք մերժվել են հասարակության կողմից շատ որոշակի պատճառներով:

«Տելեգոնիա» երևույթը գրավոր կերպով ամրագրված է մարդկության ստեղծած բոլոր մեծ կրոններում՝ քրիստոնեություն, իսլամ, հուդայականություն. նաև հեթանոսությունում կա:

Երբ, այդ ճշմարտությունը ենթագիտակցորեն հասկացող ու պահպանել ձգտող տղամարդանց «սեքսուալ հեղափոխության» ջահակիրները համարում են հետամնաց ու էգոիստ, դա չիմացության հետևանքով ծնված անհիմն պիտակավորում է: Փաստն այն է որ, եթե մարդիկ ցանկանում են, որ իրենց երեխաները հենց իրենց նման լինեն, սա միանգամայն բնական անհրաժեշտություն է:

«Սեքսուալ հեղափոխության» և սանձարձակության տարածման գործընթացի հետևանք կարող են լինել վեներական հիվանդություններով պայմանավորված անպտղությունը, գենետիկ արատներ ունեցող երեխաների թվի ավելացումը, ազգի բարոյահոգեբանական անկումը, պետության կորիզ հանդիսացող ընտանիքի ինստիտուտի քայքայումը:

Բնության մեջ ոչինչ անիմաստ և անտեղի չէ: Ամեն ինչ ունի իր որոշակի նշանակությունը, մարդու սեքսուալ վարքը նույնպես:

Միայն կարելի է զարմանալ, թե ինչպես են դեգրադացվող ամերիկացիները և եվրոպացիները տարածում «սեքսուալ հեղափոխության» «լուսավոր» գաղափարները:

Հակոբ Վարդանյան

http://ankakh.com/2010/03/27926/

Copyright © 2010 — ankakh.com. All Rights Reserved.